roodbruine zandsteen » Brownstone-tijdschrift » Beleid » Uw belastingdollars voor Davos
Brownstone Institute - Uw belastingdollars voor Davos

Uw belastingdollars voor Davos

DELEN | AFDRUKKEN | E-MAIL

Een paar weken geleden, toen ik naar de 54e jaarlijkse bijeenkomst van het World Economic Forum keek voor updates over hun gecoördineerde strategie om de digitale valuta van de centrale banken en de digitale tirannie te promoten, trok iets op mijn Twitter/X-feed mijn aandacht. 

Te midden van deze gebeurtenissen introduceerde congreslid Scott Perry de “Defund Davos-wet.” Aanvankelijk was ik geschokt toen ik hoorde dat wij, als belastingbetalers, überhaupt het WEF financierden. Uit verder onderzoek is echter gebleken dat we sinds 2013 minstens 60 miljoen dollar aan belastinggeld aan het WEF hebben verstrekt. 

Onze financiering van het WEF is het fiscale equivalent van een aanzienlijke kater – pijnlijk, betreurenswaardig en zelf veroorzaakt. Hoewel dit verhaal eerder is gerapporteerd, had ik moeite om een ​​samenhangende tijdlijn of een gedetailleerd achtergrondverhaal te vinden over de pogingen om deze financiering stop te zetten. Leren over onze bijdragen aan het WEF was alsof je een geheim genootschap in je achtertuin blootlegde: intrigerend en verontrustend. 

Ik heb het World Economic Forum (WEF) nauwlettend gevolgd, omdat zij een van de belangrijkste publieke entiteiten zijn, samen met de Verenigde Naties (VN), de Wereldbank, de Bank voor Internationale Betalingen (BIS) en het Internationale Monetaire Fonds ( IMF), die de wereldwijde uitrol van Central Bank Digital Currencies (CBDC’s) hebben gepromoot en gecoördineerd. Er wordt nu geschat dat er wereldwijd 1.3 miljard geregistreerde CBDC-accounts zijn, vergeleken met 580 miljoen voor gedecentraliseerde cryptocurrencies. Dit snelle tempo van gedwongen adoptie is alarmerend, omdat het nog meer momentum lijkt te winnen.

Ik heb een fragment over het World Economic Forum en hun rol in de digitale valuta's van de centrale banken (CBDC's) uit hoofdstuk 3 toegevoegd. van mijn boek

Het Wereld Economisch Forum (WEF)

Het World Economic Forum (WEF) is sinds de oprichting in 1971 door Klaus Schwab geëvolueerd van een bescheiden consortium van Europese bedrijfsleiders tot een krachtig centrum voor mondiale centralisatie, waarbij de balans steeds meer ten gunste van de wereldelite doorsloeg. Genesteld in de duistere diepten van mondiale energienetwerken heeft het WEF het traject van de grote bedrijven vormgegeven, waarbij de jaarlijkse top in Davos als een spraakmakend platform voor deze missie dient.

De belangenbehartiging van het WEF neigt consequent naar het voordeel van de grote bedrijven, vaak ten koste van kleine bedrijven en ondernemersactiviteiten. Hier zijn een paar illustratieve voorbeelden:

• Exclusief lidmaatschap: Het WEF haalt zijn lidmaatschap voornamelijk uit grote multinationale ondernemingen, waardoor kleine bedrijven in de kou staan.

• Jaarlijkse bijeenkomsten: de top in Davos nodigt in de eerste plaats topbestuurders, wereldleiders en invloedrijke figuren uit, waardoor een machtsdraaikolk ontstaat ten gunste van de grote bedrijven.

• Publiek-private partnerschappen: Door dergelijke partnerschappen te steunen, blijven kleine bedrijven vaak in de schaduw van hun grotere tegenhangers staan.

• Regelgevingsinvloed: De beleidsvormende invloed van het WEF resulteert vaak in regelgeving die inspeelt op de grillen van grote bedrijven en barrières opwerpt voor kleinere concurrenten.

• Toegang tot wereldleiders: Het WEF biedt grote bedrijven een directe lijn met politieke leiders, waardoor een platform ontstaat voor lobbyen en het uitdelen van invloed, wat vaak de belangen van de wereldburgers ondermijnt.

• Netwerkmogelijkheden: Evenementen zoals Davos bieden de elite een kans om krachtige allianties op te bouwen, vaak ten koste van kleinere concurrenten.

• Thought Leadership: De rapporten en richtlijnen van het WEF draaien vaak rond de belangen van grote bedrijven.

• Mondialisering: De drang van het WEF naar mondialisering heeft grote bedrijven gesteund, terwijl de kansen voor kleine bedrijven zijn gesmoord.

• Duurzaamheidsinitiatieven: De focus van het WEF op duurzaamheid resulteert vaak in beleid dat kleine bedrijven benadeelt vanwege de hoge nalevingskosten, terwijl het de weg vrijmaakt voor grote bedrijven om te floreren.

De toewijding van het WEF aan centralisatie en de afstemming ervan op de belangen van multinationale ondernemingen schetsen een duidelijk beeld van zijn elitaire, technocratische aard. Zoals de Daily Telegraph treffend verklaard in januari 2021: “Het wereldbeeld van Klaus Schwab is ondemocratisch, technocratisch en autoritair, waarin de wereld verdeeld is tussen de elite die de zaken leidt en de rest die door de elite wordt beheerd en gemanipuleerd voor hun eigen bestwil.” De Canadese auteur en activiste Naomi Klein voegt hieraan toe: “Davos is de ultieme uitdrukking van de neoliberale orde – een wereld van extreme invloed van het bedrijfsleven en extreme concentratie van rijkdom.”

De invloed van het WEF is doorgedrongen in de politiek, waarbij prominente politici, waaronder Bill Clinton, Joe Biden, Donald Trump en Tulsi Gabbard uit de VS, Tony Blair uit Groot-Brittannië, Emmanuel Macron uit Frankrijk en Justin Trudeau uit Canada, deelnemen aan hun programma’s en/of spreken op hun evenementen. In de loop van de tijd heeft het WEF een exponentiële groei doorgemaakt in het aantal aangesloten bedrijven, het budget, het personeel en de invloed, waardoor de centraliserende agenda verder is verstevigd.

De robuuste steun van het WEF voor CBDC’s is een duidelijk bewijs van hun onwankelbare inzet voor centralisatie en controle door de elite.

Hier zijn enkele belangrijke facetten van hun betrokkenheid bij CBDC’s:

• Partnerschap met centrale banken: Het WEF werkt nauw samen met centrale banken om de evolutie van CBDC's te onderzoeken en vorm te geven.

• CBDC Policy-Maker Toolkit: Het WEF heeft een alomvattende toolkit ontwikkeld om beleidsmakers te helpen bij het ontwerp en de inzet van CBDC's.

• Onderzoek: Het WEF publiceert consequent onderzoek naar de toekomstige voordelen en uitdagingen van CBDC's, waarbij de nadruk doorgaans ligt op de implementatie ervan.

• Proefprojecten: Het WEF verleent steun en advies aan CBDC-proefprojecten.

• Tracking van de CO2-voetafdruk: De organisatie heeft voorgesteld om CBDC's te gebruiken als een instrument om de CO2-voetafdruk van individuen te monitoren, waardoor hun drang naar centralisatie en controle wordt versterkt.

Het WEF is herhaaldelijk bekritiseerd vanwege het gebruik van angst en onzekerheid om zijn mondiale agenda te bevorderen. Door hyperbolische taal te gebruiken en catastrofale uitkomsten te voorspellen, heeft het WEF met succes de mondiale aandacht gegrepen en een tastbaar gevoel van urgentie opgeroepen rond zijn controversiële ‘Great Reset’-initiatief. Dit ambitieuze plan streeft ernaar belangrijke sectoren als energie, economie, gezondheidszorg en onderwijs radicaal te transformeren door de lens van technologie en centralisatie, in overeenstemming met de Agenda 2030 van de VN.

Critici beweren dat het WEF strategisch inspeelt op de publieke angst en een beeld creëert van een wereld die op de rand balanceert, om hun radicale herstructurering van bestaande economische en maatschappelijke systemen te verdedigen. Klaus Schwab, de oprichter en uitvoerend voorzitter van het WEF, belichaamt deze aanpak met zijn verklaring: “De pandemie vertegenwoordigt een zeldzame maar beperkte kans om onze wereld te reflecteren, opnieuw te bedenken en te resetten.” Dergelijke uitspraken worden vaak gezien als pogingen om de mondiale crisis uit te buiten om de agenda van het WEF te bevorderen, in plaats van authentieke oplossingen voor de verbetering van de mensheid voor te stellen.

Financiering van het WEF door de Amerikaanse belastingbetaler is absurd

Het WEF heeft ruim 800 fulltime medewerkers in dienst en heeft een budget van meer dan $400 miljoen. Multinationale bedrijven, geclassificeerd als ‘Strategische Partners’, betalen een jaarlijkse vergoeding van $620,000. “Industry Partners” dragen jaarlijks $130,000 bij, terwijl leden, bestaande uit kleinere bedrijven en organisaties, jaarlijks ongeveer $62,000 betalen.

Het vlaggenschipevenement van het WEF, Davos, is een jetset, met champagne doordrenkt extravaganza dat economische activiteit genereert die vergelijkbaar is met het BBP van St. Lucia. Davos is de plek waar de elite van de wereld samenkomt om de problemen op te lossen die zij hebben gecreëerd, met geld dat zij niet hebben verdiend. 

  • Het World Economic Forum (WEF) is een jaarlijks evenement in Davos, Zwitserland, dat mondiale elites aantrekt, waaronder staatshoofden, CEO's en beroemdheden.
  • Deelname is onbetaalbaar en omvat lidmaatschapsgelden, toegangsprijzen, reizen en accommodatie.
  • Een enkele hamburgerschotel kan tot $75 kosten, en het huren van een studio-appartement voor het vijfdaagse evenement kan oplopen tot $15,000.
  • Jaarlijks draagt ​​het WEF ongeveer $80 miljoen bij aan de Zwitserse economie, wat de lokale economie van Davos aanzienlijk ten goede komt.
  • Het Davos-ticket alleen al kost $ 23,300 extra, bovenop de jaarlijkse kosten.
  • De beveiliging is streng: de Zwitserse regering besteedt naar schatting 11.6 miljoen dollar aan veiligheidsmaatregelen.

De omvang, reikwijdte en invloed van het WEF zijn onthutsend, met meer dan 1,000 aangesloten bedrijven. De volgende tabel belicht de top 10, gebaseerd op marktkapitalisatie, aantal werknemers en beschikbare contanten.

Het feit dat Amerikaanse belastingbetalers minstens 60 miljoen dollar hebben bijgedragen aan de financiering van deze elites, ogenschijnlijk voor het vestigen van een mondiale technocratie, is verbazingwekkend.

Verenigde Staten Financiering van het WEF

De regering van de Verenigde Staten is in 2013 begonnen met het financieren van het WEF. Zoals gerapporteerd door Adam Andrzejewski van Open the Books in “Het wordt tijd dat de Amerikaanse belastingbetalers de Davos-sponsor – World Economic Forum” niet meer financieren de Amerikaanse regering heeft het WEF ter waarde van 60 miljoen dollar aan financiering verstrekt. 

We zaaien de zaden van onze eigen vernietiging, en het is een zaak van twee partijen. 

Voordat we dieper ingaan op wat deze programma's zijn, wil ik erop wijzen dat dit soort programma's vaak namen krijgen die Orwelliaanse dubbelspraak vormen (wat het tegenovergestelde betekent van wat ze zeggen) of opzettelijk saaie namen krijgen om iemand ervan te weerhouden verder onderzoek te doen. Ik geloof dat ‘Grow Africa’ en ‘Global Alliance for Trade Facilitation’ perfect bij deze naamgevingsstrategieën passen.

Het Grow Africa-programma van het WEF is ontworpen om “de transformatie” van de Afrikaanse landbouwsector te versnellen. Tot de nobele doelstellingen behoren onder meer het verhogen van de investeringen van de particuliere sector, het verbeteren van de landbouwproductiviteit, het ondersteunen van kleine boeren, het creëren van banen en het vergroten van de voedselzekerheid.

Zoals te verwachten was, verschilden de werkelijke resultaten van dit programma echter aanzienlijk van de gestelde doelen. Er zijn negatieve gevolgen geweest voor kleine boeren, maar ten goede gekomen aan grote landbouwbedrijven. Dit omvat massale schendingen van landrechten, de implementatie van genetisch gemodificeerde organismen (GGO's), pesticiden en meststoffen, de voortdurende afhankelijkheid van Afrikaanse landen van buitenlandse investeringen en multinationale ondernemingen, kwesties van transparantie voor de betrokken investeerders en regeringen, en de vernietiging van inheemse volkeren. kennis en biodiversiteit.

Met andere woorden: de VS sponsoren de pogingen van het WEF om met de landbouw te doen waar boeren in Nederland, Duitsland, Frankrijk, Polen, Litouwen, Roemenië, België, Schotland, Italië en Spanje actief tegen protesteren: overheidsbeleid en technocratische pogingen om hun handel en levensonderhoud vernietigen.

De Global Alliance for Trade Facilitation (GATF) van het WEF is een poging om internationale handelsprocessen te centraliseren en te controleren door middel van top-down coördinatie door regeringen, internationale organisaties en de particuliere sector. In hun propaganda hoor je uitdrukkingen als 'het improviseren van douaneprocedures', 'publiek-private partnerschappen', 'capaciteitsopbouw' en 'economische groei en ontwikkeling'.

Wat je in de praktijk zult tegenkomen is de centralisatie van macht, erosie van de nationale soevereiniteit, technocratisch bestuur, zorgen over toezicht en gegevensprivacy, dominantie door grote bedrijven, gebrek aan transparantie en publieke participatie, en de marginalisering van lokale culturen en praktijken.

Andere manieren waarop de Amerikaanse belastingbetaler het WEF zou kunnen financieren

Op het complexe terrein van overheidsfinanciering vertegenwoordigt de 60 miljoen dollar die van USAID naar het World Economic Forum (WEF) is overgemaakt slechts een klein, zichtbaar onderdeel van een veel groter geheel. Deze transactie illustreert hoe overheidsinstanties zoals USAID delen van hun budget kunnen toewijzen aan internationale organisaties zoals het WEF, vaak zonder directe goedkeuring van het Congres. 

Hoewel dit proces legaal is en binnen de discretionaire bevoegdheid van de uitvoerende macht ligt, wordt de ondoorzichtige aard van de financieringsmechanismen van de overheid benadrukt. Dit voorbeeld is echter slechts één aspect van een breder en minder transparant patroon van potentiële financiële steun van verschillende Amerikaanse overheidsbronnen aan het WEF. De volledige omvang en aard van deze steun blijven onduidelijk, wat vragen oproept over de totale bijdrage van Amerikaanse belastingbetalers aan het WEF en zijn verschillende initiatieven. Hier zijn enkele andere mogelijke manieren waarop belastinggeld naar het WEF kan worden gesluisd:

  1. Amerikaanse functionarissen op bijeenkomsten in Davos: Overheidsfunctionarissen uit de VS wonen de bijeenkomsten van het World Economic Forum in Davos bij, waarbij de reis- en verblijfskosten worden gefinancierd met geld van de belastingbetaler. Hun rol is om deel te nemen aan mondiale discussies, waarbij kosten worden gemaakt die uiteindelijk door het publiek worden gedragen.
  2. Onderzoeksfinanciering aan universiteiten: Amerikaanse universiteiten, die federale financiering ontvangen, voeren onderzoek uit dat aansluit bij de doelstellingen van het WEF. Dit door de belastingbetaler gefinancierde onderzoek beïnvloedt het beleid en de discussies binnen het WEF en weerspiegelt een synergie tussen academisch werk en de technocratische visie van het WEF.
  3. Beveiligingsdetails voor hoogwaardigheidsbekleders: Aanzienlijke veiligheidsmaatregelen zijn vereist voor Amerikaanse hoogwaardigheidsbekleders die de WEF-bijeenkomsten in Davos bijwonen. De kosten van deze uitgebreide veiligheidsregelingen worden gedragen door de Amerikaanse belastingbetalers.
  4. Lidmaatschapsgelden en partnerschappen: De Amerikaanse overheid draagt ​​bij aan het WEF via lidmaatschapsgelden en partnerschapsbijdragen. Deze financiële toezeggingen worden gedaan met behulp van geld van de belastingbetaler, waarmee in feite de mondiale bestuursinitiatieven van het WEF worden onderschreven.
  5. Steun voor deelname van Amerikaanse bedrijven: De Amerikaanse overheid faciliteert en financiert de deelname van Amerikaanse bedrijven aan WEF-evenementen. Deze steun omvat vaak het gebruik van geld van de belastingbetaler om de betrokkenheid van het bedrijfsleven op deze mondiale fora te bevorderen.
  6. Logistieke steun van ambassades en consulaten: Amerikaanse ambassades en consulaten bieden essentiële logistieke en diplomatieke steun voor WEF-evenementen. Deze steun, die van cruciaal belang is voor de organisatie van deze bijeenkomsten, is een ander indirect gebruik van belastinggeld ter ondersteuning van de activiteiten van het WEF.

Wat is er gedaan om de financiering van het WEF door de Amerikaanse belastingbetaler te stoppen?

Ik vermeldde in de openingsparagraaf dat vertegenwoordiger Scott Perry onlangs deze maand een “Defund Davos”-wetsvoorstel heeft ingediend. Het blijkt dat dit niet de eerste keer is dat Perry dit wetsvoorstel heeft ingediend.

Het oorspronkelijke Defund Davos-wetsvoorstel uit 2022 werd geïntroduceerd door Perry (R-PA) en mede gesponsord door vertegenwoordiger Tom Tiffany (R-WI) en vertegenwoordiger Lauren Boebert (R-CO). Het factuurnummer is HR 8748, ook wel bekend als de ‘Defund Davos Act’.

Hier is een link naar de rekening.

Hoewel dit wetsvoorstel aanleiding gaf tot een eerste discussie en debat over de rol van de Amerikaanse regering met mondiale organisaties als het WEF, werd het doorverwezen naar de Commissie buitenlandse zaken en kwam het niet buiten de commissie. Met andere woorden: het Congres heeft nooit over dit wetsvoorstel gestemd.

Toen, op 19 januari, vertegenwoordiger Perry het wetsvoorstel opnieuw ingediend. Hoewel ik hem complimenteer omdat hij dit doet en omdat hij het bewustzijn over de kwestie vergroot, is het wetsvoorstel in het kort geschreven om “het ministerie van Buitenlandse Zaken en het Amerikaanse Agentschap voor Internationale Ontwikkeling te verbieden enige financiering te verstrekken aan het Wereld Economisch Forum.” 

Dit maakt geen krassen op het oppervlak. Ik ben er zeker van dat meer dan alleen het ministerie van Buitenlandse Zaken geld naar het WEF en andere globalistische organisaties sluist, die vastbesloten zijn een mondiale technocratie voor één wereld te creëren. Ik vermoed dat dit wetsvoorstel de commissie niet opnieuw zal passeren, en als dat wel gebeurt, zal het waarschijnlijk niet door het Huis van Afgevaardigden komen en definitief in de Amerikaanse Senaat worden vermoord. De 'Defund Davos Act' is als het gooien van een glas water op een bosbrand – symbolisch, maar nauwelijks effectief.

Wat gedaan kan worden

Op dit moment ben ik een groot voorstander van boycots. Na dertig jaar dicht bij de politiek te hebben gezeten en vijftien jaar als activist en kandidaat in verschillende hoedanigheden, is mijn visie op het politieke proces: ‘Laat alle hoop varen, gij die hier binnentreedt.’ Deze systemen lijken niet meer te repareren. We hebben echter wel het vermogen om onze eigen gedachten, acties en emoties te veranderen. Stemmen met onze portemonnee is een even effectieve vorm van activisme als ik heb gezien.

Hoewel ik hierover niet al te zelfvoldaan kan zijn, sta ik nog maar aan het begin van een geleidelijk proces van het boycotten van WEF-partnerbedrijven, terwijl ik dit artikel schrijf op een Apple-computer (een WEF-partner) met behulp van Google Docs, een product van een ander WEF-partnerbedrijf. .

Om eenvoudig te beginnen heb ik alle Amerikaanse WEF-lidbedrijven in de sectoren Big Pharma en Media geblokkeerd. Iets eenvoudigs als het verkleinen van hun bereik en moeite doen om hun producten niet te kopen, is een belangrijke eerste stap.

Zoals James Clear besprak in zijn bestseller: Atomic Habits, kunnen kleine veranderingen elke dag een grote impact hebben. Ik heb de kabel meer dan 10 jaar geleden opgezegd en concentreer me nu op het afbouwen van WEF Big Tech. De waarheid is dat als we allemaal bedrijven die lid zijn van het WEF zouden boycotten, we daar binnen een week een einde aan zouden kunnen maken. Ik ben ook akkoord met de geleidelijke en vervolgens plotselinge aanpak.



Uitgegeven onder a Creative Commons Naamsvermelding 4.0 Internationale licentie
Stel voor herdrukken de canonieke link terug naar het origineel Brownstone Instituut Artikel en auteur.

Auteur

  • Dag van Aaron

    Aaron R. Day is een ervaren ondernemer, investeerder en adviseur met een diverse achtergrond van bijna drie decennia in sectoren als e-commerce, gezondheidszorg, blockchain, AI en schone technologie. Zijn politieke activisme ontstond in 2008 nadat zijn gezondheidszorgbedrijf te lijden had onder overheidsregelgeving. Day is sindsdien nauw betrokken geweest bij verschillende politieke en non-profitorganisaties die pleiten voor vrijheid en individuele vrijheid. De inspanningen van Day worden erkend door grote nieuwsmedia als Forbes, The Wall Street Journal en Fox News. Hij is vader van vier kinderen en grootvader, met een educatieve achtergrond van Duke University en Harvard UES.

    Bekijk alle berichten

Doneer vandaag nog

Uw financiële steun aan het Brownstone Institute gaat naar de ondersteuning van schrijvers, advocaten, wetenschappers, economen en andere moedige mensen die professioneel zijn gezuiverd en ontheemd tijdens de onrust van onze tijd. U kunt helpen de waarheid naar buiten te brengen door hun voortdurende werk.

Abonneer u op Brownstone voor meer nieuws

Blijf op de hoogte met Brownstone Institute