roodbruine zandsteen » Brownstone Institute-tijdschrift » Wie is er beter in het opvoeden van uw kind, u of de staat?
ouder kind staat

Wie is er beter in het opvoeden van uw kind, u of de staat?

DELEN | AFDRUKKEN | E-MAIL

De Belgische politicus Connor Rousseau en zijn sociaaldemocraten Vooruit partij wil eisen dat ouders hun kinderen naar de crèche en de kleuterschool sturen. Er zijn nog steeds politici die aan de kinderen denken. En de logica is doorslaggevend: de eerste zes levensjaren zijn bepalend voor het toekomstige leven van het kind. Dat kan niet aan de ouders worden overgelaten. De staat moet zijn verantwoordelijkheid nemen en geld vrijmaken. Een paar miljard is genoeg om de klus te klaren.

Niemand weet waar dat geld vandaan komt. Maar indien nodig kan er nog wat bijgedrukt worden. Dat is eigenlijk een manier om de bevolking meer belasting te laten betalen zonder dat ze het beseffen. Burgers betalen tegenwoordig amper 53 procent belasting. Een beetje meer loyaliteit aan de staat is welkom. Bovendien is het voor hun eigen bestwil en dat van hun nakomelingen. Burgers beseffen onvoldoende hoe belangrijk het is dat hun kinderen goed worden opgevoed. Net zoals ze niet beseffen dat ze dat eigenlijk niet zelf kunnen en dat de staat het voor hen moet doen.

En als inflatie leidt tot de ineenstorting van het financiële systeem, dan is er al een oplossing voorhanden: de introductie van de CBDC – de digitale munteenheid van de centrale banken. Deze wordt gekoppeld aan het digitale paspoort en een sociaal kredietsysteem. Op deze manier zal de staat niet alleen het kind, maar ook de ouders opvoeden, volgens een systeem van straffen en belonen dat Pavlov op honden heeft uitgeprobeerd.

Toegegeven, Pavlov concludeerde dat zijn systeem van belonen en straffen eigenlijk alleen werkt als je het karakter van de individuele hond kent. Elke hond reageert uiteindelijk op zijn eigen manier op beloningen en straffen. We kunnen ons afvragen of de staat bij het staatsonderwijs ook rekening zal houden met het individuele karakter van de kind-puppy's in de crèche. Die kans is klein. Connor Rousseau vindt dat elk kind gelijke kansen en dus gelijk onderwijs moet krijgen. Of het kind er daadwerkelijk baat bij heeft of niet, doet er niet toe.

De staat moet de kwaliteit van het onderwijs waarborgen en zal dit dus ook moeten monitoren en evalueren. Net zoals de staat ouders de zware taak van ouderschap niet kan toevertrouwen, kan ze de taak van kinderopvang niet toevertrouwen aan aanbieders van kinderopvang. Ze zullen daarom aan strikte protocollen moeten worden onderworpen, zoals het een goede bureaucratie betaamt. En die protocollen zullen worden ontworpen door deskundigen die wetenschappelijk hebben vastgesteld welke conditioneringstechnieken leiden tot de best aangepaste kleine New Citizen.

Tijdens de coronacrisis namen die experts – niet dezelfde natuurlijk, want er zijn experts voor elk onderdeel van je privéleven – ook de regie over jouw gezondheid en die van je kinderen. Net zoals je nu niet weet hoe je je kind moet opvoeden, wist je toen niet hoe je voor je eigen gezondheid en die van je kinderen moest zorgen.

We werden allemaal aangespoord om onszelf en onze kinderen te laten vaccineren, vooral om te voorkomen dat oma en opa besmet zouden raken. Hier en daar suggereerden zeldzame kritische wetenschappers dat een vaccin infecties niet kon voorkomen, mede omdat coronavirussen snel muteren. Mensen luisterden niet naar zulke onzin - deze wetenschappers werden van Twitter gegooid en van hun baan beroofd.

En degenen die weigerden zich te laten vaccineren, werden behandeld als tweederangsburgers. Ze mochten niet meer naar een restaurant of theater. In sommige landen mochten ze niet met het openbaar vervoer reizen. De Franse president Macron vond dat hun leven tot een hel moest worden gemaakt. Totalitaire leiders zijn er zo van overtuigd dat hun logica de enige juiste is – een die uiteindelijk naar het Paradijs zal leiden – dat alle basisprincipes van de mensheid overboord worden gegooid bij het nastreven van die logica.

Helaas heeft de totalitaire logica, zoals die door de geschiedenis heen is geweest, gefaald. De grote bewaker van de Amerikaanse volksgezondheid, Anthony Fauci, zegt nu vrijwel hetzelfde als die kritische stemmen – dat het virus te snel muteert om een ​​vaccin te ontwikkelen dat op lange termijn beschermt tegen infectie. Deskundigen noemen dit het vooruitstrevende karakter van de wetenschap. Blijkbaar gaat de wetenschap tegenwoordig erg snel. Bijna net zo snel als de aandelenkoers van Pfizer in datzelfde jaar.

De kans is groot dat opvoedingsexpertise ook een werk in uitvoering is. Als ouders merken dat hun kleine Nieuwe Burger, door zijn opvoeding door de staat, niet zo gelukkig en perfect is als het protocol had beloofd, zal hun enige troost zijn dat ze, door hun kind vrijwillig aan de staat te geven, hebben bijgedragen aan de vooruitgang van de wetenschap.

Het probleem met dit soort 'wetenschap' is dat het niet erkent dat onderwijs en gezondheid beide fenomenen zijn die in de eerste plaats te maken hebben met individualiteit - de unieke kenmerken van een persoon als onderwerp. De literatuur over placebo- en nocebo-effecten zou op zichzelf voldoende moeten zijn om elke twijfel weg te nemen: de subjectieve waardering van een behandeling bepaalt de therapeutische effecten ervan. Op dezelfde manier richt de kern van een goede opvoeding zich op de eigenheid van het kind. De opvoeder moet het kind in zijn uniciteit zien - hij moet van het kind houden vanwege zijn uniciteit. Zonder die liefde wordt onderwijs indoctrinatie.

Een protocolgebaseerd onderwijs faalt onvermijdelijk. Al zullen de Great Parenting Experts hun falen waarschijnlijk op een andere manier verklaren. Het blijft tenslotte de schuld van de ouders. En het Grote Staatsonderwijs zou eigenlijk nog eerder moeten beginnen, bij voorkeur in Huxley's bottelarij.

En als uw liefde voor uw kind u de moed zou geven om de staat ter verantwoording te roepen, zult u merken dat u eigenlijk nergens heen kunt. Hannah Arendt merkte 50 jaar geleden op over bureaucratieën: “In een volledig ontwikkelde bureaucratie is er niemand meer met wie men kan discussiëren, tegen wie men grieven kan indienen, op wie de druk van de macht kan worden uitgeoefend. Bureaucratie is de regeringsvorm waarin iedereen wordt beroofd van politieke vrijheid, van de macht om te handelen; want de heerschappij door Niemand is niet geen heerschappij, en waar iedereen even machteloos is, hebben we een tirannie zonder tiran.' (Hannah Arendt, Over geweld).

Om maar te zeggen: ik zou voorzichtig zijn met het idee van een ideaal staatsonderwijs. Als de staat kinderen tegen hun ouders moet beschermen, moeten ouders hun kinderen tegen de staat beschermen.

Heruitgegeven van de auteur subgroep



Uitgegeven onder a Creative Commons Naamsvermelding 4.0 Internationale licentie
Stel voor herdrukken de canonieke link terug naar het origineel Brownstone Instituut Artikel en auteur.

Auteur

  • Mattias Desmet

    Mattias Desmet is professor psychologie aan de Universiteit Gent en auteur van The Psychology of Totalitarianism. Hij verwoordde de theorie van massavorming tijdens de COVID-19-pandemie.

    Bekijk alle berichten

Doneer vandaag nog

Uw financiële steun aan het Brownstone Institute gaat naar de ondersteuning van schrijvers, advocaten, wetenschappers, economen en andere moedige mensen die professioneel zijn gezuiverd en ontheemd tijdens de onrust van onze tijd. U kunt helpen de waarheid naar buiten te brengen door hun voortdurende werk.

Abonneer u op Brownstone voor meer nieuws

Blijf op de hoogte met Brownstone Institute