roodbruine zandsteen » Brownstone Institute-artikelen » De Duitse oorsprong van het pandemieverdrag
pandemieverdrag staatssponsor Duitsland

De Duitse oorsprong van het pandemieverdrag

DELEN | AFDRUKKEN | E-MAIL

Nu de WHO op weg is naar de goedkeuring van het 'Pandemisch Verdrag', evenals herzieningen van haar Internationale Gezondheidsregeling (IHR), die door sommige goed geïnformeerde waarnemers als nog ingrijpender worden beschouwd, lijkt de overheersende theorie onder tegenstanders te zijn dat de veranderingen de macht zullen consolideren van de WHO-bureaucratie en dus van particuliere belangen die deze zouden beheersen. 

Maar op het eerste gezicht heeft de theorie weinig zin. De WHO is immers – net als pakweg de VN of de WTO – een internationale organisatie, waarin onderhandeld wordt tussen ledenstaten en beslissingen worden door hen genomen. Particuliere bronnen kunnen zoveel geld bijdragen als ze willen, en dat geeft ze misschien wel invloed, maar het geeft ze geen plaats aan de onderhandelingstafel of een stem. Zonder precieze staatssteun zou een project als het Pandemieverdrag en de daarmee samenhangende herzieningen van de IHR niet eens van de grond kunnen komen.

En kijk, als we ver genoeg teruggaan – voordat bijna niemand ooit de uitdrukking 'pandemisch verdrag' heeft gehoord – ontdekken we dat het verdrag inderdaad een staatssponsor had en dat, niet verwonderlijk, de staat in kwestie de dezelfde staat die, hoewel buiten medeweten van het grote publiek, de drijvende kracht was achter de 'pandemische reactie' van de WHO op Covid-19: namelijk Duitsland.

Aldus, verwijzend naar de toenmalige Duitse minister van Volksgezondheid Jens Spahn, de kop van een rapport van 24 mei 2021 van de Duitse DPA telegraafdienst luidt: 'Spahn dringt aan op internationaal verdrag: hoe de WHO een nieuwe pandemie wil voorkomen.' 

Een persoon in pak en stropdas Beschrijving automatisch gegenereerd

Maar het artikel gaat eigenlijk niet over hoe De WHO een toekomstige pandemie wil voorkomen, maar veeleer over hoe Duitsland wil de WHO om een ​​toekomstige pandemie te voorkomen. Zo luidt de begeleidende flaptekst: 'Hoe kan een catastrofe als de Corona-pandemie in de toekomst worden voorkomen? Met een VN-verdrag geloven Duitsland en andere landen. Op de WHO-bijeenkomst willen ze het verzet van andere landen breken.'

Het artikel vertelt verder hoe Duitsland en zijn bondgenoten de jaarlijkse vergadering van de WHO, die dat jaar op afstand werd gehouden en diezelfde dag begon, wilden gebruiken om 'het startschot te geven voor een internationaal pandemieverdrag'. 

En zo zou het gebeuren.

Tegen het einde van het jaarlijkse evenement, een paar dagen later, zouden de Duitse bondskanselier Angela Merkel en een ietwat ragtag-groep van twee dozijn andere wereldleiders publiceren een gezamenlijke verklaring waarin wordt opgeroepen tot het sluiten van een pandemieverdrag. Onder de ondertekenaars bevonden zich veel eerlijk gezegd minder belangrijke figuren zoals de premiers van Fiji en van Trinidad en Tobago, evenals hoofden van internationale organisaties – zoals niemand minder dan WHO-directeur-generaal Tedros – maar ook wat zwaardere figuren zoals de toenmalige Britse premier Boris Johnson en De Franse president Emmanuel Macron.

'Staten moeten zich committeren aan samenwerking en uitvoering van gezamenlijk vastgestelde regels', zegt Spahn tegen het CBP. 'Om niet op het niveau van vrome wensen te blijven', vervolgt het artikel,

Er is een juridisch bindend verdrag gepland: wie meedoet, moet zich eraan houden. Er zou een vorm van dwang ontstaan: vrijwel alleen schurkenstaten zouden het zich dan kunnen permitteren niet mee te werken en zouden op internationale veroordeling moeten rekenen.

Over particuliere versus staatsbelangen gesproken, tegen die tijd, medio 2021, was Duitsland voorbij de Bill & Melinda Gates Foundation geschoten om de grootste financier van de WHO te worden, waarbij het zijn bijdrage van de ene op de andere dag bijna verviervoudigde in een financieringsinspanning die het DPA-rapport expliciet koppelt aan zijn wens om de wereld te leiden in pandemische preventie en respons. De bijdrage van Duitsland bereikte daarmee bijna $ 1.15 miljard voor de financieringsperiode 2020-21 (zoals te zien is hier).

Alle aanvullende financiering was natuurlijk vrijwillig (de geschatte bijdrage van Duitsland als lidstaat vertegenwoordigde slechts 5 procent van het totaal), en bijna alles was precies bestemd voor het COVID-19-responsbudget van de WHO. Net als in voorgaande jaren bleef het grootste deel van de financiering van de Gates Foundation daarentegen bestemd voor de uitroeiing van polio. (Zie stroomschema hier.)

Dus, meer ter zake, als de totale bijdrage van Duitsland aan het WHO-budget gemakkelijk die van de Gates Foundation overtrof, overtrof zijn specifieke bijdrage aan het Covid-19-responsbudget die van de Gates Foundation. De onderstaande grafieken, gegenereerd uit de WHO-database, illustreren dit feit duidelijk voor 2020, met de bijdrage van Duitsland van $ 425 miljoen ruimschoots voorop en de Gates Foundation slechts $ 15 miljoen achter zelfs Jemen!

Een screenshot van een computer Beschrijving automatisch gegenereerd

...

Een screenshot van een computer Beschrijving automatisch gegenereerd

In 2021 zou Duitsland het peloton blijven leiden, met de Europese Commissie, onder de voormalige Duitse minister van Defensie Ursula von der Leyen, die nu haar spel opvoert en (op afstand) als tweede eindigt. De gecombineerde toezeggingen van Duitsland ($ 406 miljoen) en de Commissie ($ 160 miljoen) zouden ongeveer de helft van het totale Covid-19-responsbudget van de WHO vertegenwoordigen. De bijdrage van de Gates Foundation zou dalen tot slechts $ 10 miljoen. (Zie de WHO-database hier, door 'SPRP 2021' te selecteren, en voor verdere bespreking, mijn eerdere artikel hier.)

Bovendien financierde Duitsland niet alleen massaal de Covid-19-respons van de WHO. Het was ook uniek goed gepositioneerd binnen de organisatie om de ontwikkeling van het Pandemieverdrag en de herzieningen van de Internationale Gezondheidsregeling te beïnvloeden. 

Zo merkt het DPA-rapport op dat 'een WHO-deskundigencommissie onder leiding van Lothar Wieler, het hoofd van het Robert Koch Instituut', had aanbevolen om snel 'crisisteams' naar het gebied van een 'pandemie-uitbraak' te sturen. Deze procedure zou 'in het verdrag verankerd' moeten zijn, dat wil zeggen verplicht zijn of een land zulke 'crisisteams' wil ontvangen of niet. 

Een commissie onder leiding van Lothar Wieler, het hoofd van het Robert Koch Instituut? Het Robert Koch Instituut (RKI) is niemand minder dan de Duitse volksgezondheidsautoriteit. Dat Wieler zo'n commissie leidt, is alsof Rochelle Walensky een commissie van deskundigen van de WHO zou leiden terwijl hij nog steeds aan het hoofd staat van de CDC of, laten we zeggen, Anthony Fauci zou een WHO-expertcommissie leiden terwijl hij nog steeds aan het hoofd stond van NIAID.

Wieler, die sindsdien zijn functie als hoofd van de RKI heeft neergelegd, was voorzitter van de WHO's 'Review Committee on the Functioning of the International Health Regulations during the COVID-19 Response', die ongetwijfeld een sleutelrol speelde bij de ontwikkeling van de voorgestelde herzieningen van de IHR. Dit is wellicht de commissie waarnaar het CBP-rapport verwijst. 

Wieler is ook al lang een voorvechter van de zogenaamde 'One Health'-benadering, die zich richt op de 'zoönotische' of dierlijke oorsprong van ziekten bij de mens, die de kern vormt van het voorgestelde pandemieverdrag. (Zie de 'nul diepgang' hier en het door Wieler bewerkte deel hier.) Wieler is overigens dierenarts.

Als verder bewijs van de inzet van Duitsland voor 'pandemische preventie', wijst het DPA-rapport ook op een Duitse overheidssubsidie ​​van € 30 miljoen aan de WHO om een ​​'pandemisch centrum voor vroegtijdige waarschuwing' in Berlijn op te richten. De € 30 miljoen zou $ 100 miljoen worden en het 'systeem voor vroegtijdige waarschuwing' zou de hub voor pandemische en epidemische inlichtingen worden, die werd geopend in Berlijn – slechts drie maanden later! – op 1 september 2021 door bondskanselier Merkel en WHO-directeur-generaal Tedros.

Hoewel de hub gewoonlijk wordt omschreven als een WHO-centrum, wordt het in feite gerund als een volwaardig partnerschap tussen de WHO en niemand minder dan de Duitse volksgezondheidsautoriteit, de RKI. Op diezelfde 1 september 2021 markeerden Wieler en Tedros de oprichting van het partnerschap met een feestelijke elleboogstoot, zoals te zien is op de onderstaande afbeelding uit de RKI-tweet hier.

Twee mannen met mondkapjes Beschrijving automatisch gegenereerd


Uitgegeven onder a Creative Commons Naamsvermelding 4.0 Internationale licentie
Stel voor herdrukken de canonieke link terug naar het origineel Brownstone Instituut Artikel en auteur.

Auteur

Doneer vandaag nog

Uw financiële steun aan het Brownstone Institute gaat naar de ondersteuning van schrijvers, advocaten, wetenschappers, economen en andere moedige mensen die professioneel zijn gezuiverd en ontheemd tijdens de onrust van onze tijd. U kunt helpen de waarheid naar buiten te brengen door hun voortdurende werk.

Abonneer u op Brownstone voor meer nieuws

Blijf op de hoogte met Brownstone